شادمانی بی سبب

درست ب همین سادگی،

برخیز و شتاب کن!

من میگویم و تو بنویس!

بنویس ک تماشای نوازش پرنده از پرنده

زیباست.

بنویس ک هلهله ی کودکان از تولد غنچه ای کوچک

بهار آگاهی ست.

بنویس ک حلول ستاره از دریچه ب رختخواب

مهربانی محض است.

بنویس ک زندگی

تعارف نان است و غزل

از پنجره ب کوچه ی هفتم.

پ.ن.حالمان بسی خووب.

ک مردم ب آن شادمانی بی سبب میگویند.

نصیب همه بشه این شادمانی بی سبب

پ.ن.آخر:آخه مگ شعرای سید علی صالحی جز واسه آفرینش حس خوب میتونن باشن؟!